Var að horfa á bíómynd í gær, sem hafði mikil áhrif á mig. Hún heitir "Peaceful Warrior". Spáið í nafninu! Stríðsmenn eru ekki peaceful er það? Þessi stríðsmaður háði stríð við sjálfan sig, ekki með frið til að byrja með enn fann hann svo.

Aðalpersónan er ungur strákur, sem virðist hafa allt í sínu umhverfi til að vera hamingjusamur, æfir fimleika, djammar, flottar píur, gengur vel í skóla o.s.frv.
Honum finnst samt eitthvað vanta í líf sitt.Hann dreymir að annar fóturinn fari í þúsund mola og þar sem hann liggur í brotunum kemur maður með sóp og fægiskóflu og sópar brotunum upp. Hann vaknar við þennan draum, fer útí næstu bensínstöð til að kaupa sér hressingu og sér þá mann í þessum skóm sem hann sá í draumnum. Þessi maður á svo eftir að verða hans andlegi þjálfari .
 Strákurinn lendir í mótorhjólaslysi og mölbrýtur á sér annan fótinn. Hann sem stefndi á að keppa í fimleikum á næstu ólympíuleikum! Læknar sögðu honum að gleyma þessu með Ólympíuleikana!
Eftir langa sjúkrahúslegu og endurhæfingu fer hann að hitta manninn daglega. Hann fékk ný viðhorf og nýja lífsýn af þessum samskiptum svo ekki sé meira sagt.
Gullkornin sem komu fram í þessari mynd eru mörg og ætla ég að nota nokkur þeirra sem áramótaheit fyrir mig:

Við erum lifandi en kunnum við að lifa?

Við erum tilbúin að deyja fyrir börnin okkar, en erum við að lifa fyrir þau?

Æðsta starfið er að þjóna náunganum sagði maðurinn á bensínstöðinni.

Ferðalagið skiptir máli ekki áfangastaðurinn: its the journey not the destination.

Þú þjáist ef þú færð ekki það sem þú vilt og svo ef þú færð það þá þjáistu samt sem áður.

Við erum alltaf að bíða eftir einhverju, reynum frekar að vera í núinu.

Þær manneskjur sem erfiðast virðist að elska þarfnast þess mest að vera elskaðar.


Jæja, ég ætla ekki að segja ykkur meir um þessa frábæru mynd. Hún hafði mikil áhrif á mig og ég skora á ykkur að sjá hana.

Bestu óskir um gleðilegt nýtt ár og takk fyrir allt gamalt og gott!!

Langaði bara að segja gleðilega hátíð og takk fyrir allt gamalt og gott.

Stuð í Sjallanum um helgina! Flottir strákar, flott prógram.

Hér er Tóti bróðir að setja mótið. Við konurnar kepptum í náttbuxum. Algjör snilld þessi völlur sem Finni græjaði.

Beðið eftir Vestmannaeyingum í græna sófanum. Ekkert stress !!

Jæja, þá er söngskólanum lokið og krakkarnir héldu tónleika í Glerárkirkju. Rosalega flott hjá þeim.

Jæja, þá er síldarævintýrinu að ljúka. Þetta er búið að vera skemmtilegt ferðalag síðan 10. janúar. 37 æfingar og 22 sýningar. Þetta er skemmtilegasta leikrit ever, ég fer ekki ofan af því. Ég fékk nefnilega aðeins að kynnast stemningunni á planinu á Dalvík þegar ég saltaði með Gunnu frænku. Ég leik miðaldra hamhleypu frá Grindavík, sem er að koma í uppgrip í síldinni og jafnframt að reyna að koma skikki á dömurnar í Meyjarskemmunni sem eru full kærulausar fyrir hennar smekk.Hér er ég (Sigþóra) ásamt Jöklu úr fjalladalnum .

Jæja, þá er litla barnið mitt orðið 17 ára. Ótrúlegt en satt! Hér er hann að opna afmælisgjöf frá okkur en hún innihélt bevis uppá söngskóla í sumar. Pínilítið blað sem Heiðrún pakkaði svona snyrtilega inn.